Hoe verschillen autistische vrouwen van neurotypische?
5 augustus 2016
Autistische stoornis
6 augustus 2016

Hoe verschilt vrouwelijk autisme van mannelijk autisme?

Vraag

 
Ik ben een autistische vrouw. De manier waarop autisme zich bij mij uit verschilt van de mannelijke manier. Wil je weten hoe? Hier leg ik het je graag uit.

Diagnostiek

Vaker het gevoel anders te zijn
Ik voelde me al op vroege leeftijd "anders dan andere meisjes", meer dan dat een autistische jongen zich anders voelt dan niet-autistische jongens.
Ontdek mijn autisme vaker zelf
Vrouwen zoals ik komen er vaker zelf achter dat ze autistisch zijn dan dat een autistische man dat zou doen. Bij hen is het vaker iemand anders is die het ontdekt, zoals hun partner.
Moeilijker om een autismediagnose te krijgen
Voor mij is het verkrijgen van een door een psychiater of klinisch psycholoog gestelde autismediagnose vaak een grotere uitdaging dan voor een autistische man. Als autistische vrouwen krijgen wij minder vaak de diagnose (onderdiagnose) en krijgen we vaker een verkeerde diagnose (misdiagnose) dan autistische mannen.
  1. De diagnostische criteria voor Autisme Spectrum Stoornis en eerdere classificaties zijn (nog steeds) sterk georiënteerd richting kinderen en personen met een verstandelijke beperking, waardoor intelligente en schijnbaar typisch ontwikkelde vrouwen niet voldoen aan de criteria.
  2. Vanwege het vooroordeel dat autisme vooral bij mannen voorkomt neigen beroepsbeoefenaars bij ons sneller naar een andere diagnose, zoals een persoonlijkheidsstoornis, stemmingsstoornis, angststoornis, depressieve stoornis of eetstoornis.
  3. Systematische onder- en misdiagnose van vrouwelijk autisme leidt tot een voortdurende marginalisatie van het onderwerp in classificatie, onderzoek, opleiding en voorlichting, waardoor de situatie bestendigd wordt.

Uiting van autisme

Minder sociale terugtrekking, meer sociaal contact
Ik trek me minder terug en maken meer contact met mijn sociale omgeving dan dat een mannelijke autist dat doen. Van meisjes en vrouwen wordt meer verwacht dat ze sociaal zijn, waardoor het meer opvalt wanneer ik dat niet ben. Ik voel me ook sneller en vaker eenzaam dan een autistische man.
Meer imitatie
Ik ben meer geneigd om anderen te imiteren dan dat een autistische man dat is. Daardoor ben ik meer expressief in mijn gezicht en was ik op school beter in het maken van vrienden. Echter, naar naarmate ik ouder werd, krijg ik evenveel of zelfs meer sociale problemen, omdat de sociale interactie tussen vrouwen complexer is en subtielere sociale en communicatieve vaardigheden vraagt dan die tussen meisjes of tussen mannen. Daarnaast heeft het imiteren ook zijn prijs. Ik ben nu zo gewend om me aan te passen aan anderen dat ik me afvraag, 'wie ben ik?' en vaak het gevoel heb dat 'niemand ziet wie ik echt ben'.
Minder opvallende interesses
Ik toon meer interesse in de geanimeerde wereld van dieren, terwijl mannelijke autisten vaak meer interesse tonen in de niet-geannimeerde wereld van objecten. De zoektocht naar een andere wereld leidt bij vrouwen tot interesse in andere landen, culturen, perioden in de geschiedenis, de dierenwereld, de fantasie van film of fictie, klassieke literatuur en romans. Ik hou van lezen, wandelen en internetten als een vorm van ontspanning en terugtrekking. Boeken, internet en de natuur zijn mijn beste vriend. En ja, gefascineerd zijn door Russische literatuur uit de 17e-eeuw of Japanse animatiefilms is minder opvallend dan treinen kijken of vreemde objecten verzamelen, hoewel de fixatie even beperkt en intens kan zijn.
Andere copingmechanismen
Ik ga op een andere manier om met de problemen die samenhangt met mijn autisme dan dat een mannelijke autist dat doet. Ik heb meer de neiging om problemen naar binnen te richten (te internaliseren), waardoor stoornissen ontstaan in mijn persoonlijkheid, mijn stemming of mijn eetpatroon, terwijl mannelijk autisme meer de neiging heeft om de energie naar buiten te richten (te externaliseren), waardoor stoornissen ontstaan in het gedrag, zoals agressief of anti-sociaal gedrag. Omdat de omgeving meer last heeft van dergelijk gedrag wordt er bij jongens met autisme sneller aan de bel getrokken.

Dagelijks leven

Vaker last van instorting
Ik ben meer dan een autistische man geneigd tot woede-aanvallen. Soms ook in het openbaar. De directe oorzaak is meestal zintuiglijke overbelasting. Honger is ook een vaak voorkomende trigger. Mijn woede uit zich vaak als een huilbui. Ik heb mezelf vaak geleerd om oogcontact te maken, ondanks dat dit vaak leidt tot een teveel aan prikkels: dit kost me veel energie. Ook stel ik mezelf op sociaal gebied hogere eisen. Daardoor ga ik in mijn sociale gedrag vaker over mijn grenzen heen dan dat een autistische man dat doet, die sluit vaak meer aan bij zijn eigen behoeften.

Partnerschap en ouderschap

Meer geneigd om een autistische partner te zoeken
Ik ben meer dan een autistische man geneigd om een partner te zoeken die ook autistisch is. Het lijkt erop dat autistsche mannen vooral een partner zoeken die hun tekorkomingen (moeite met sociale interactie) kan compenseren, terwijl ik liever iemand zoek die begrijpt wie ik ben, omdat mijn partner ook autistisch is.
Meer schaamte en zorgen over mijn accepteerbaarheid voor mijn partner
Ik maak me meer zorgen over mijn accepteerbaarheid voor mijn partner vanwege mijn anders-zijn dan dat een autistische jongen of man dat doet. Ik maak me zorgen over mijn ongewone manier van sociale omgang, mijn instortingen (meltdowns), mijn zelf-stimulerend gedrag (stimming) en andere autisitische kenmerken die ik binnen een relatie moeilijk verborgen kan houden. Ook ervaar ik meer schaamte voor mijn anders-zijn dan dat een mannelijke autist dat doet.
Hoger risico van overbelasting door ouderschap
Het vraagt veel van een autistische persoon om zich te handhaven in een neurotypische maatschappij. Kinderen voegen enorm aan deze belasting toe. Omdat vrouwen over het algemeen meer verschillende taken en rollen op zich nemen dan mannen; heb ik als autistische vrouw een hoger risico om overbelast te worden wanneer ik moeder wordt. Het lukt me dan niet om de perfecte (of in elk geval goed-genoege) werknemer, partner én moeder te zijn. Ik loop daardoor vaker vast (en ga vaker hulp zoeken) op het moment dat ik moeder wordt dan dat een autistische man dat heeft door zijn vaderschap.

Conclusie

 
Ik ben een autistische vrouw. Dat geeft bij mij een dubbele last: de last van het vrouw-zijn en de last van het autist-zijn. Ik probeer mij te handhaven in een wereld die gedomineerd wordt door neurotypische mannen. Gelukkig ben ik niet alleen. Er zijn andere (autistische) vrouwen die mij willen helpen bij de uitdagingen waar ik voor sta.
 

Geef een reactie

Send this to a friend

Hoi, dit ken je de website Hoe verschilt vrouwelijk autisme van mannelijk autisme?? Deze pagina lijkt me interessant voor jou: https://www.autismevriendelijknederland.nl/vragen/vrouwelijk-mannelijk-autisme/